Paradyzja - recenzja. Polski Rok 1984, tylko w kosmosie
Dystopia, w której ludzie mówią wierszem, bo ściany naprawdę mają uszy. Słuchałem jej jako słuchowiska i był to jeden z tych tytułów, przy których "jeszcze 15 minut" oznacza godzinę.
Cześć! Trafiłeś na popCOOLturę. To moje miejsce dla ludzi, którzy popkulturę traktują serio, ale bez nabożnego tonu. Bez przynudzania i bez udawania, że wszystko już wiem. Rozgość się.
Dystopia, w której ludzie mówią wierszem, bo ściany naprawdę mają uszy. Słuchałem jej jako słuchowiska i był to jeden z tych tytułów, przy których "jeszcze 15 minut" oznacza godzinę.
Miało być o facecie w bokserkach i kocie, a wyszło o dinozaurze, menadżerze i pół najadzie. Drugi tom Dungeon Crawler Carl jest lepszy od pierwszego dokładnie tam, gdzie się tego nie spodziewałem.
Wierzę, że popkultura zasługuje na coś więcej niż ranking „10 najlepszych” sklejony w pół godziny.
Że „rozrywkowe” nie znaczy „głupie”, a „ambitne” nie musi być nudne.
Zero recenzji z zwiastuna, zero clickbaitu, zero pisania pod algorytm. Tylko szczere zdanie i porządny research.
Witaj w popCOOLturze.