Po sierpniowej premierze Absolute Batman świat DC Absolute Universe ku uciesze czytelników na dobre zadomowił się w Polsce. We wrześniu dostaliśmy pierwszy tom kolejnej serii, tym razem opowiadający o początkach nieustraszonej Amazonki Diany, znanej jako Wonder Woman. Jako że Wonder Woman znam tylko z filmów, w tej recenzji nie będę porównywał nowej Diany z klasyczną, komiksową, tak jak robiłem to w podlinkowanej wyżej recenzji Batmana. Żeby za bardzo się nie powtarzać, wprowadzenie do Absolute Universe też będzie krótsze.
DC Absolute Universe rozrasta się
Absolute Universe od DC to nowy pomysł na odświeżenie wiekowych już komiksowych postaci - dostosowanych do współczesnego czytelnika, bardziej brutalnych i pokręconych. Pomysł chwycił, i to bardzo. Na pierwszy ogień poszły serie o Batmanie, Supermanie i Wonder Woman. Pierwszy zeszyt Absolute Batman doczekał się wielu dodruków, a pozostałe tytuły również zyskały dużą popularność. Dwa lata po amerykańskiej premierze serie te trafiają do Polski dzięki wydawnictwu Egmont.
Scenarzystką serii jest Kelly Thompson. Ta trzykrotna laureatka nagrody Eisnera (w tym raz właśnie za Absolute Wonder Woman) specjalizuje się w pisaniu komiksów o silnych bohaterkach (Kate Bishop, Jessica Jones, Captain Marvel, Black Widow). Za rysunki odpowiada Hayden Sherman - doświadczona osoba rysująca o bardzo charakterystycznym stylu.
Trudne początki
Tom Ostatnia Amazonka zawiera dwie historie, wydane oryginalnie w 7 zeszytach serii. Dostajemy jedną główną historię, obejmującą pierwsze 5 zeszytów, oraz krótszą, stanowiącą follow-up do tej pierwszej. Główna historia ma formę podobną do tej z Absolute Batman - współczesne poważne zagrożenie, z którym musi uporać się Diana, przeplata się z częstymi retrospekcjami z dzieciństwa i młodości ostatniej Amazonki. To właśnie w retrospekcjach, dużo bardziej rozbudowanych niż w serii o Batmanie, widać największe różnice względem Diany znanej z filmów. Diana nie wychowała się na rajskiej wyspie pod okiem matki i innych Amazonek, ale w piekle, oddana pod opiekę czarodziejki Kirke. Jak się pewnie domyślasz, dorastanie w piekle nie należy do najłatwiejszych i często wymaga poświęceń. Nie odebrało to jednak Wonder Woman empatii - Diana chce się z każdym dogadać i każdemu pomóc. Jeśli teraz obawiasz się, że seria będzie przegadana, to spokojnie. Gdy argumenty słowne nie działają, Amazonka sięga po bardziej bezpośrednie narzędzia przymusu.
Bronie z mangi
Gdyby cały tom był taki jak te retrospekcje, Ostatnia Amazonka byłaby prawdopodobnie ostatnim tomem Absolute Wonder Woman, jaki bym przeczytał. Nie przepadam za magią i fantasy jako budulcem świata, a w retrospekcjach jest ich dla mnie za dużo. Magia w walce to co innego, dlatego wątek współczesny jest według mnie zdecydowanie ciekawszy. To typowy pojedynek z kaiju, olbrzymim potworem, który zagraża Gateway City - fikcyjnemu miastu wzorowanemu na San Francisco. Walka jest emocjonująca, trzyma dobre tempo i bardzo fajnie pokazuje arsenał nowej wersji Wonder Woman. Oprócz szerokiej gamy lass i zaklęć pojawia się też wielki miecz. I pisząc "wielki", mam na myśli wielki jak w mangach i grach jRPG. Do tego dochodzi wierny Pegaz, który w tej wersji jest szkieletowym koniem. Komiks jest krwawy, ale mniej brutalny niż Absolute Batman.
Czerń i czerwień
Kreska w Ostatniej Amazonce jest ostra, a mimo mnóstwa detali trochę uproszczona. Moim zdaniem świetnie pasuje do tej serii. Kolorystka Jordie Bellaire stawia na czerń i czerwień. W tych barwach utrzymany jest też nowy strój Diany (możesz go zobaczyć na załączonych grafikach). Mniej kolorowy (i mniej skąpy) kostium robi świetne wrażenie i bardziej przystaje do potężnej wojowniczki.
Drugą, krótszą historię w tomie, ciekawą opowieść o relacji Diany z Kirke i o tym, jak bohaterka wydostała się z piekła, rysuje gościnnie Mattia De Iulis. Trafiają się też jednostronicowe humorystyczne komiksy o małej Dianie, zatytułowane Dianka (w oryginale Li'l Diana), napisane przez Kelly Thompson i narysowane przez Dustina Nguyena. Mnie te wesołe wstawki zupełnie nie pasowały do mrocznego klimatu reszty tomu. Nie zabrakło za to galerii okładek. Jest skromniejsza niż w Absolute Batman, ale to wciąż prawdziwa uczta dla oka.
Absolutnie Niesamowita Kobieta
Scenariusz jest dość prosty, co nie jest dla mnie minusem, bo w pierwszym tomie Absolute Batman czasem gubiłem się w narracji. Choć nie mam porównania z poprzednimi seriami o Wonder Woman, myślę, że bez większego ryzyka mogę polecić ci Absolute Wonder Woman. Dostajemy tutaj fajny punkt wejścia, bo mimo piekielnego dzieciństwa to wciąż ta sama empatyczna wojowniczka z lassem, którą znamy z filmów.
Absolute Wonder Woman jest dla ciebie, jeśli:
- Chcesz przeczytać bardziej mroczną wersję Wonder Woman.
- Szukasz komiksu z ciekawymi i oryginalnymi rysunkami.
- Chcesz poznać postać Wonder Woman.
Absolute Wonder Woman nie jest dla ciebie, jeśli:
- Masz awersję do wątków fantastycznych, mitologicznych bądź magicznych.
- Szukasz komiksu z zawiłą intrygą.
Ja, mimo że nie lubię wątków magicznych, doceniłem w nowej Wonder Woman zabawę postacią - od mangowego miecza i szkieletowego Pegaza po nowy strój. Bardzo podobały mi się rysunki i wysoka stawka pojedynku z kaiju. Ostatnia Amazonka na pewno nie będzie więc moim ostatnim tomem tej serii.
Tytuł: Absolute Wonder Woman. Ostatnia Amazonka. Tom 1
Tytuł oryginału: Absolute Wonder Woman Vol. 1: The Last Amazon
Scenariusz: Kelly Thompson
Rysunki: Hayden Sherman
Rysunki gościnne: Mattia De Iulis, Dustin Nguyen
Kolory: Jordie Bellaire
Tłumaczenie: Paulina Walenia
Wydawca: Story House Egmont
Seria: DC All In - Absolute
Zawartość: zeszyty Absolute Wonder Woman #1-7
Data wydania: 23 września 2026
Numer wydania: 1
Oprawa: twarda
Format: 170 × 260 mm
Liczba stron: 192
Cena okładkowa: 89,99 zł
ISBN: 978-83-281-7362-0
Pierwsze wydanie: DC Comics, 2024-2025
